உனக்குள் ஓர் அண்டம்

ஏழாம் அத்தியாயம் · இந்தப் புத்தகத்தின் மிக வலிமையான பகுதி

நினைப்பால் உடல்நலம்

பயம் உடலை உடைக்க முடியுமென்றால், அமைதி அதைத் திரும்பக் கட்டவும் முடியும்.

ஒரு எலும்பு முறிந்தவரிடம் கேட்டுப் பார். அவருக்கு ஒரு கட்டு போடப்பட்டிருக்கும், ஒரு பட்டை வைக்கப்பட்டிருக்கும். ஆறு வாரம் கழித்து அந்தக் கட்டு அவிழ்க்கப்படும்போது எலும்பு ஒட்டியிருக்கும். இப்போது ஒரு நேரடியான கேள்வி — அந்தக் கட்டு எலும்பை ஒட்ட வைத்ததா. இல்லை. **கட்டு செய்தது ஒரே ஒரு வேலை — அசையாமல் பிடித்து வைத்தது; ஒட்டியது உள்ளே இருக்கும் ஒரு அறிவு.** அந்த அறிவுக்கு எந்தப் படிப்பும் கிடையாது, என்றாலும் அது எலும்பை எப்படி ஒட்ட வைப்பது என்பதை உன்னைவிட நன்றாக அறிந்திருக்கிறது. இதே கேள்வியை ஒரு விவசாயி கேட்பார் — விதை முளைத்ததற்கு மண் காரணமா, தண்ணீர் காரணமா, விதைக்குள் இருந்த அந்த அறிவு காரணமா. மூன்றும் வேண்டும்; ஆனால் முளைப்பது உள்ளிருந்தே.

சிறுவயதில் விளையாடும்போது முழங்கால் உரிந்திருக்கும். ரத்தம் வந்திருக்கும், அம்மா திட்டியிருப்பார், ஒரு துணி கட்டப்பட்டிருக்கும். மறுநாள் அதைத் திறந்து பார்த்தால் ஒரு மெல்லிய தோல் விழத் தொடங்கியிருக்கும். நான்காம் நாள் ஒரு கறுப்புப் பொருக்கு. பத்தாம் நாள் அது தானாக விழுந்து, கீழே புதிய தோல் நின்றிருக்கும். அந்தப் பத்து நாளில் நீ என்ன செய்தாய் என்று யோசித்துப் பார் — ஒன்றுமே செய்யவில்லை. விளையாடினாய், படித்தாய், தூங்கினாய். உள்ளே ஒரு வேலை நடந்துகொண்டிருந்தது, அதை நடத்த யாரும் உன்னிடம் அனுமதி கேட்கவில்லை. அந்த வேலையை நடத்தியது யார் என்ற கேள்வியை நாம் ஒருபோதும் கேட்பதில்லை. அந்த வேலைக்கு நீ ஒரு பைசா கொடுக்கவில்லை, ஒரு நன்றியும் சொல்லவில்லை. என்றாலும் அது நின்றுவிடவில்லை — அது அன்றும் நடந்தது, இன்றும் நடக்கிறது.

ஊரில் ஒரு பாட்டி இருந்திருப்பார். தொண்ணூறு வயது வரை வாழ்ந்திருப்பார். எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பார், சூரியன் வருவதற்கு முன் எழுவார், நாலு மணிக்குச் சாணி தெளித்துக் கோலம் போடுவார், மாலையில் விளக்கு ஏற்றுவார், இரவு எட்டு மணிக்குப் படுப்பார். அவருக்குக் கவலைகள் இல்லாமல் இல்லை; பிள்ளைகளை இழந்திருப்பார், வறுமையைப் பார்த்திருப்பார். ஆனால் அவர் ஒரு விதத்தில் வாழ்ந்தார் — ஒரு ஒழுங்கில், ஒரு தாளத்தில். அந்தத் தாளம் அவர் உடலை எப்படிக் காத்தது என்பதை நாம் ஒருபோதும் யோசித்ததில்லை. அவர் அதிர்ஷ்டசாலி என்று சொல்லிக் கடந்து போனோம். அவர் வாழ்ந்த தாளம் எளிமையானது, சலிப்பானது, ஒரே மாதிரியானது. அந்தச் சலிப்பே அவர் உடலுக்கு ஒரு பாதுகாப்பாக இருந்தது என்பது நமக்கு இப்போதுதான் புரியத் தொடங்குகிறது.

இந்த அத்தியாயம் கையில் தரும் நான்கு பயிற்சிகள்

• காலை மூச்சுகாலையில், முடிந்தால் பொழுது புலர்வதற்கு முன், ஒரு இடத்தில் அமர். மூச்சை மாற்ற முயலாதே — வெளியே விடும் மூச்சை உள்ளே இழுப்பதைவிடச் சற்று நீளமாக விடு, அவ்வளவே. பத்து நிமிடத்தோடு தொடங்கு, அதிகமாக்க வேண்டாம்.
• இரவு உடலை இறக்கி வைஇரவு படுக்கையில் விழுந்ததும் கால் விரல்களில் தொடங்கி மெல்ல மேலே வா — எங்கே இறுக்கம் இருக்கிறதோ அங்கே ஒரு நொடி நின்று அதை விட்டுவிடு. திருத்த முயலாதே; பார்த்தாலே போதும். தலை வரை வந்ததும் ஒரே ஒரு வரி சொல் — இன்றைய நாள் முடிந்தது, இனி உன் வேலை.தூக்கம் வர இன்னும் நேரமாகிறதென்றால் — உறங்கும் நேரத்தையும் விழிக்கும் நேரத்தையும் ஒன்றாகக் கட்டி வைக்கும் வழி 21 நாள் பிரம்ம முகூர்த்த வழிகாட்டியில் நாள் வாரியாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
• திரை இல்லாத உணவுஉணவில் ஒரு மாற்றம் மட்டும் செய் — திரை இல்லாமல் உண்ணு. ஒரு வேளை போதும், மூன்றும் வேண்டாம். முதல் கவளத்தை மட்டும் மெதுவாக மென்றால் போதும், மீதி தானாக மெதுவாகும்.
• ஒரு «இல்லை»வாரத்தில் ஒரு நாள், நீ சொல்ல வேண்டிய ஒரு «இல்லை» வைச் சொல். சொல்லும்போது ஒரு குற்ற உணர்வு வரும், அது சாதாரணம். ஆனால் வாயால் சொல்லப்படாதவற்றை உடல் ஒரு நாள் சொல்லிவிடும், அப்போது அது மிகவும் உரக்கச் சொல்லும்.

இங்கே அற்புதங்கள் இல்லை. இருப்பதெல்லாம் தினமும் செய்ய வேண்டிய ஒரு சிறிய பயிற்சி மட்டுமே.